کارون چو گیسوان پریشان دختری

***
گفت:« بيا براي دوستيمان یک نشانه بگذاريم .» گفتم : « باشد تو بگذار .» گفت :‌« شکلات .هر بار که همديگر را مي بينيم يک شکلات مال تو يکي مال من . باشد ؟ » گفتم :« باشد .» هر بار يک شکلات ميگذاشتم توي دستش . او هم يک شکلات توي دست من . باز همديگر را نگاه ميکرديم يعني که دوستيم . دوست دوست . من تندي شکلاتم را باز ميکردم و ميگذاشتم توي دهانم و تند تند آن را ميمکيدم . ميگفت : « شکمو ، تو دوست شکموئي هستي » و شکلاتش را ميگذاشت توي صندوق کوچولوي قشنگي . ميگفتم :«‌بخورش ! » ميگفت :« تمام ميشود . ميخواهم تمام نشود . براي هميشه بماند .» صندوقش پر از شکلات شده بود . هيچ کدامش را نميخورد . من همه اش را خورده بودم .گفتم :‌«‌اگر يک روز شکلاتهايت را مورچه ها بخورند يا کرمها . آنوقت چکار ميکني ؟ » گفت :« مواظبشان هستم . » ميگفت ميخواهم نگهشان دارم تا وقتي دوست هستيم و من شکلات را ميگذاشتم توي دهانم و ميگفتم : « نه نه نه تا ندارد . دوستي که تا ندارد . »

***
يک سال . دو سال . چهار سال . هفت سال . ده سال . بيست سال شده است او بزرگ شده است . من بزرگ شده ام . من همه شکلات ها را خورده ام . او همه شکلات ها را نگه داشته است . او آمده امشب تا خداحافظي کند . ميخواهد برود .برود آن دور دورها .. ميگويد :‌«‌ميروم اما زود برميگردم » من ميدانم . ميرود و برنميگردد . يادش رفت شکلات را به من بدهد .من يادم نرفت . يک شکلات گذاشتم کف دستش گفتم :‌«‌اين براي خوردن . » و يک شکلات هم گذاشتم کف آن دستش و گفتم :‌« اين هم آخرين شکلات براي صندوق کوچکت » . يادش رفته بود که صندوقي دارد براي شکلاتهايش .هر دو را خورد و خنديدم . ميدانستم دوستي من « تا » ندارد .ميدانستم دوستي او « تا » دارد . مثل هميشه . خوب شد همه شکلاتهايم را خوردم .اما او هيچ کدامشان را نخورد . حالا با يک صندوق پر از شکلات چه خواهد کرد ؟!

من یه دوستی دارم که خیلی متنهای زیبا و دلنشینی میگه .... این هم از همون دوست عزیزه ....

امیدوارم فانیه ( spd )عزیز هر جا هست شاد و پیروز باشه ....

نگاه كن كه غم درون ديده ام

چگونه قطره قطره آب مي شود

چگونه سايه سياه سركشم

اسير دست آفتاب مي شود

نگاه كن

تمام هستيم خراب مي شود

شراره اي مرا به كام مي كشد

مرا به اوج مي برد

مرا به دام ميكشد

نگاه كن

تمام آسمان من

پر از شهاب مي شود

تو آمدي ز دورها و دورها

ز سرزمين عطر ها و نورها

نشانده اي مرا كنون به زورقي

ز عاجها ز ابرها بلورها

مرا ببر اميد دلنواز من

ببر شهر شعر ها و شورها

به راه پر ستاره ه مي كشاني ام

فراتر از ستاره مي نشاني ام

نگاه كن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهيان سرخ رنگ ساده دل

ستاره چين بركه هاي شب شدم

چه دور بود پيش از اين زمين ما

به اين كبود غرفه هاي آسمان

كنون به گوش من دوباره مي رسد

صداي تو

صداي بال برفي فرشتگان

نگاه كن كه من كجا رسيده ام

به كهكشان به بيكران به جاودان

كنون كه آمديم تا به اوجها

مرا بشوي با شراب موجها

مرا بپيچ در حرير بوسه ات

مرا بخواه در شبان دير پا

مرا دگر رها مكن

مرا از اين ستاره ها جدا مكن

نگاه كن كه موم شب براه ما

چگونه قطره قطره آب ميشود

صراحي سياه ديدگان من

به لالاي گرم تو

لبالب از شراب خواب مي شود

به روي گاهواره هاي شعر من

نگاه كن

تو ميدمي و آفتاب مي شود 

مثل قاصدکی تنها و خسته

منتظر گل - بهار نشسته

قاصدک پرش شکسته

اما اینو خوب میدونه

که دیگه تو این دوره زمونه

آدمی پیدا نمیشه تا دوای درد اون شه

اما قاصدک هنوزم

منتظر چشاش به باغه

تا بشه بهار دوباره

قاصدک اینو میدونه

تنها چاره گل بهاره

--- سلام ...

عیدتون مبارک ... البته پیشاپیش ...

امیدوارم تو سال جدید همه چیز بر وفق مرادتون باشه ...

سعی کنیم بهتر از امسال باشیم ... البته تو حرف ساده به نظر میاد .

به هر حال امیدوارم سال خوشی پیش رو داشته باشید ...

مثل پروانه ای در مشت ، چه آسون ميشه ما رو کشت ....

خيلی وقته از ياد همه رفتم و حتی اسممو کسی به خاطر نداره ، درست مثل يه سايه زير پای آدما !

اين روزا ترس از آدما اينقدر زود بهم چيره میشه که حتی از فرشته هم ناميدم و خيال نميکنم چيزی از من به ياد داشته باشه !

اميدوارم لااقل تو به ياد بياری فرزندت رو ، هر چند که اين روزا اينقدر غريبم که خودمم نشوني مو گم کردم !

امشب دستم از تمام دنيا کوتاست و جز دامان خيالت راه گريزی به دل اين شب سياه نمي بينم . ببخش اگر سردی هق هق و بلور يخی اشکام گرمای وجودت رو به يخبندون ميکشونه و تو رو از فرزندت ناميد ميکنه ! ببخش .

جز تو پناهی نمونده ، نه از نرمی خواب آسوده خبری هست ؛ نه از شيرينی روياها !

 مادر خسته ام ؛ خسته از انتظار ، خسته از تکرار روزهای زرد پائيزی و ديدن آدم نمايای سنگی ، خسته ام از چشم به در بودن بی حاصل .

خسته ام ؛ او نقدر که حتی چشمام به هم نميان و مادام انتظار رسيدنت رو می کشم !

گفته بودی : هرگاه از اين دنيا و آدماش دل کندم به دنبالم خواهی اومد !!! اما ...

شايد قول تو هم مثل حرف اونا باد هوا بود ومن فقط بازيچه ای بودم در دست زمان ، شايد خواهان اين حقير دلتنگ نيستی ؟

و يا شايد هنوز وقت رفتن نيست . يعنی دنيا از اين هم سياهتر ميشه ؟! بخدا سير سيرم . به خودت قسم ...

کاش هيچ وقت زمستانی نمي بود . کاش هيچ وقت زمستان چله ای نميداشت . و ای کاش هيچ وقت بی ستاره ای به دنيا پا نمي گذاشت .

کاش ميان اين همه اعداد و ارقام ، سيزده ای نداشتيم ؛ به کجای دنيا بر ميخورد ؟

کاش و ای کاش و ای کاش ...

راستی نکنه ازمن دلگيری ؟ نکنه از تصميم و از خودگذشتگيت پشيمان و نادمی . من که از تو دلگيرم . من که از تصميمت غمگينم .

دوست دارم امشب تنها با ياد تو چشم به خواب ببندم . ميخوام تنها تو باشی و من . حرفها دارم از اين دل ديوانه و صد تکه .

مادر آغوش باز کن ، پسرت ترانه دلتنگی را سر داده . بدون ديدار روی ماهت خوابش ناتمام است و شوقی به بيداری ندارد .

زنی که از وقت خودش ديــــرتر به دنيا می آمد

دامانش پر از کودکان بنفشه بود ...

پی گهواره های ممنوع سياه

يک سرباز پستانک به دهان

فردا را دور میزد ...

در يک ميدان خلوت ساعتی شماطه دار

زنگهای سربی مينواختند ...

و پرنده ها برای خدايان فلزيشان

کو کو مي خواندند .

زنی که از وقت خودش زودتـــــــــر از دنيا رفت

دامانش را از کودکان بنفشه تکاند ...

آيا مرگ من فرهاد را به مهماني غمها خواهد برد ؟؟
وزماني كه ستاره ديگر ستاره نيست
براي مرگ ستاره خواهد گريست؟؟
آيا اگر صداي گرم شيرين او را به شيريني شيرين ترغيب نميكرد باز فرهاد ميماند ؟؟
وآيا
آياكسي نيست تا فرهاد را گويد شيرين فرهاد ميخواهد نه تصوير حك شده اش را بر روي كوههاي دور؟؟
وآيا كسي را ياراي شيرين شدن دوباره هست جز من كه تصوير حك شده فرهادم را از دور ميپرستم ؟؟
آه اگر فرهاد ،فرهاد بود
اين فرجام، بهترين فرجام بود